16ஆம் நூற்றாண்டின் கிழக்கு ஐரோப்பாவை நாம் கற்பனை செய்யும்போது, மன்னர்கள், போர்கள், கோட்டைகள், ஒட்டோமான் பேரரசு, போலந்து–லிதுவேனிய கூட்டரசு மற்றும் வளர்ந்து வந்த ரஷ்ய அரசு ஆகியவற்றைப் பற்றியே பெரும்பாலும் நினைக்கிறோம். ஆனால் அந்தப் பெரிய அரசியல் வரலாற்றின் பின்னால், சாதாரண மக்களின் வாழ்க்கையைச் சிதைத்த மற்றொரு கொடூரமான வரலாறும் இருந்தது. அது கிரிமியன் டாடர் மற்றும் நோகாய் படையெடுப்புகளுடன் தொடர்புடைய மனிதர்களைப் பிடித்து அடிமைகளாக விற்பனை செய்த வர்த்தகம் ஆகும்.
பல நூற்றாண்டுகளாக உக்ரைன், போலந்து–லிதுவேனியா மற்றும் ரஷ்யாவின் தெற்குப் பகுதிகளில் வாழ்ந்த மக்கள் திடீர் குதிரைப்படைத் தாக்குதல்களுக்கு ஆளானார்கள். கிராமங்கள் தாக்கப்பட்டன; சொத்துகள் கொள்ளையடிக்கப்பட்டன; உயிருடன் பிடிக்கப்பட்ட ஆண்கள், பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் தெற்கே கிரிமியாவை நோக்கி அழைத்துச் செல்லப்பட்டனர்.
அவர்களில் பலரின் இறுதி இலக்கு கஃபா — Kaffa அல்லது Kefe, இன்றைய உக்ரைனின் கிரிமியாவில் உள்ள Feodosia நகரமாகும்.
புல்வெளியின் அறுவடை
15ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியிலிருந்து 18ஆம் நூற்றாண்டு வரை கிரிமியன் கானேட் (Crimean Khanate) கிழக்கு ஐரோப்பிய அரசியலில் முக்கிய சக்தியாக இருந்தது. 1470களில் அது ஒட்டோமான் பேரரசின் பாதுகாப்பு மற்றும் மேலாதிக்கத்தின் கீழ் வந்தது. வரலாற்றாசிரியர் Brian L.Davies குறிப்பிடுவதுபோல், கிழக்கு ஐரோப்பாவில் கிரிமியன் படையெடுப்புகளின் போது பிடிக்கப்பட்ட கைதிகள் ஒட்டோமான் உலகத்திற்கு அடிமைத் தொழிலாளர்களை வழங்கிய முக்கிய ஆதாரங்களில் ஒன்றாக மாறினர்.
இந்தத் தாக்குதல்களின் முக்கிய நோக்கங்களில் கொள்ளையும் மனிதர்களைப் பிடிப்பதும் அடங்கியது. பின்னாளில் இவை சில வரலாற்றுக் குறிப்புகளில் “Harvesting of the Steppe” — “புல்வெளியின் அறுவடை” எனக் குறிப்பிடப்பட்டன.
இந்தச் சொல் அந்தக் காலத்தின் கொடூரமான பொருளாதார எண்ணத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. நிலத்தில் விளையும் பயிர்களை அறுவடை செய்வதைப் போல மனிதர்களும் பிடிக்கப்பட்டு பொருளாக மாற்றப்பட்டனர்.
ஒரு தாக்குதல் நடைபெறும்போது, குதிரைப்படையினர் கிராமங்களில் திடீரென நுழைந்து எதிர்ப்பவர்களைத் தாக்கி, உயிருடன் பிடிக்கக்கூடியவர்களைச் சேர்த்துக்கொண்டனர். இளம் ஆண்களும் பெண்களும் குழந்தைகளும் குறிப்பாக மதிப்புமிக்க கைதிகளாகக் கருதப்பட்டனர். அவர்களை விற்பனை செய்வதன் மூலம் பணம் சம்பாதிக்க முடிந்தது. கிரிமியன் நீதிமன்றப் பதிவுகளை ஆய்வு செய்த ஆய்வுகளிலும் கைதிகள் மற்றும் அடிமைகளின் விலை, உடல்நிலை, வயது போன்றவை வணிகப் பரிமாற்றத்தில் முக்கியமானதாக இருந்தன என்பது தெரியவருகிறது.
வீடுகளில் இருந்து அறியாத உலகத்திற்கு
ஒரு கிராமத்தில் அமைதியாக வாழ்ந்து கொண்டிருந்த குடும்பத்திற்கு இந்தத் தாக்குதல் நிகழ்ந்தால், சில மணி நேரங்களுக்குள் அவர்களின் முழு வாழ்க்கையும் மாறிவிடக்கூடியதாக இருந்தது.
வீடு, நிலம், உறவினர்கள், கால்நடைகள், வாழ்வாதாரம் — அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு கைதிகளாக அவர்கள் பயணிக்க வேண்டியிருந்தது.
பல கைதிகள் கயிறுகளால் ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டு நீண்ட வரிசைகளாக நடத்திச் செல்லப்பட்டதாக வரலாற்றுச் சான்றுகள் விவரிக்கின்றன. குதிரையில் சென்ற காவலர்களுடன் ஒப்பிடும்போது கைதிகள் நடந்து செல்ல வேண்டியிருந்தது. உணவு, குடிநீர் மற்றும் ஓய்வு குறைவாக இருந்திருக்கலாம். அவர்கள் கடக்க வேண்டிய புல்வெளிகள் பாதுகாப்பற்றதும் மிகப் பெரியதும் ஆகும்.
அதில் வயதானவர்கள், நோயுற்றவர்கள், கர்ப்பிணிப் பெண்கள், சிறு குழந்தைகளைத் தூக்கிய தாய்மார்கள் ஆகியோரின் நிலையை நினைத்துப் பார்ப்பதே கடினம்.
வரலாற்று நூல்கள், அணிவகுப்பின் வேகத்துக்கு ஈடுகொடுக்க முடியாத அல்லது அடிமைச் சந்தையில் மதிப்பற்றவர்களாகக் கருதப்பட்ட சில கைதிகள் கொல்லப்பட்டதாகச் சுட்டுகின்றன. இதனால் பயணமே கைதிகளின் உயிருக்கு ஆபத்தானதாக இருந்தது.
ஆனால் இணையத்தில் பரவும் சில பதிவுகளில் காணப்படும் “குழந்தை அழுதால் அதன் தொண்டை உடனடியாக அறுக்கப்பட்டது” என்ற குறிப்பிட்ட கூற்றை எச்சரிக்கையுடன் அணுக வேண்டும். கைதிகளின் மீது கடுமையான வன்முறை நிகழ்ந்ததற்கான வரலாற்று ஆதாரங்கள் உள்ளன; பயணிக்க முடியாதவர்கள் கொல்லப்பட்டதாகவும் குறிப்புகள் உள்ளன. ஆனால் ஒவ்வொரு அழும் குழந்தையின் தொண்டையும் அறுத்தனர் என்ற பொதுவான நடைமுறையை உறுதிப்படுத்தும் வலுவான முதன்மை ஆதாரம் தெளிவாகக் கிடைக்கவில்லை.
வரலாற்றின் கொடுமையை எடுத்துக்காட்ட ஆதாரமற்ற விவரங்களைச் சேர்க்க வேண்டிய அவசியமில்லை. உறுதியாக அறியக்கூடிய உண்மைகளே போதுமான அளவுக்கு பயங்கரமானவை.
கஃபா — கருங்கடலின் அடிமை வர்த்தக மையம்
இந்த நீண்ட பயணத்தைத் தப்பித்து வாழ்ந்த பலர் இறுதியில் கஃபாவை அடைந்தனர்.
கஃபாவிற்கு இதற்கு முன்பே நீண்ட வர்த்தக வரலாறு இருந்தது. Genoese வணிகர்கள் அங்கு முக்கிய துறைமுகத்தை உருவாக்கியிருந்தனர். 1475இல் ஒட்டோமான்கள் அந்த நகரைக் கைப்பற்றிய பின்னர் அது Kefe என அழைக்கப்பட்டு ஒட்டோமான் கருங்கடல் வர்த்தக அமைப்பின் முக்கிய மையமாக மாறியது.
அடிமை வர்த்தகமும் அதன் பொருளாதாரத்தின் முக்கிய பகுதிகளில் ஒன்றாக இருந்தது.
16ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த லிதுவேனிய எழுத்தாளர் Michalon Litvin (Michalo Lituanus) கஃபாவை மிகவும் கடுமையான சொற்களில் விவரித்தார். தனது நாட்டிலிருந்து பிடிக்கப்பட்ட மக்கள் அங்கு மிகப் பெரிய எண்ணிக்கையில் கொண்டுசெல்லப்படுவதைக் கண்டு, கஃபாவை தமது மக்களின் இரத்தத்தை விழுங்கும் “abyss” என அவர் வர்ணித்ததாக வரலாற்று நூல்கள் பதிவு செய்கின்றன.
கஃபாவை அடைந்தவுடன் கைதிகள் இனி ஒரு குடும்பமாகவோ கிராம சமூகமாகவோ பார்க்கப்படவில்லை.
அவர்கள் விற்பனைக்குரிய மனிதர்களாக மதிப்பிடப்பட்டனர்.
வயது, பாலினம், உடல்நலம், வேலை செய்யும் திறன், தோற்றம், சந்தைத் தேவை ஆகியவை அவர்களின் விலையை நிர்ணயிக்கக்கூடிய காரணிகளாக இருந்தன. கிரிமியன் கானேட்டின் நீதிமன்றப் பதிவுகள், அடிமையின் உடலில் குறைபாடு அல்லது நோய் இருப்பது கூட வாங்கல்–விற்பனை விவகாரங்களில் சர்ச்சையை ஏற்படுத்தியதை காட்டுகின்றன.
ஒரு மனிதனின் உடல்நிலை இவ்வாறு ஒரு வணிகப் பொருளின் “தரம்” போல மதிப்பிடப்பட்டது என்பது அந்த அமைப்பின் மனிதாபிமானமின்மையை வெளிப்படுத்துகிறது.
பிரிக்கப்பட்ட குடும்பங்கள்
அடிமைத்தனத்தின் மிக மோசமான விளைவுகளில் ஒன்று குடும்ப உறவுகள் நிரந்தரமாகத் துண்டிக்கப்பட்டது.
ஒரு கிராமத்திலிருந்து பிடிக்கப்பட்ட தாய், தந்தை மற்றும் குழந்தைகள் ஒரே இடத்தை அடைந்தாலும், அவர்கள் ஒரே நபரிடம் விற்கப்பட வேண்டும் என்ற எந்த உத்தரவாதமும் இல்லை.
வேலை செய்யக்கூடிய ஆண்களுக்கு ஒரு வகைத் தேவை இருந்தது. பெண்கள் வீட்டுப்பணி, விவசாயப் பணி அல்லது பாலியல் அடிமைத்தனம் உள்ளிட்ட பல்வேறு சூழல்களுக்கு விற்கப்படலாம். குழந்தைகளுக்கும் தனித்த சந்தை மதிப்பு இருந்தது.
இதனால் தாய் ஒருவரிடம், குழந்தை மற்றொருவரிடம், சகோதரர் வேறொரு இடத்திற்கு என ஒரு குடும்பம் பல பகுதிகளாக உடைந்துவிட முடிந்தது.
ஒருமுறை அவர்கள் ஒட்டோமான் பேரரசின் வெவ்வேறு பகுதிகளுக்கு அனுப்பப்பட்ட பிறகு மீண்டும் ஒருவரை ஒருவர் சந்திப்பதற்கான வாய்ப்பு மிகவும் குறைவு.
கஃபாவிலிருந்து அடிமைகள் அனடோலியா, இஸ்தான்புல் மற்றும் ஒட்டோமான் உலகின் பிற பகுதிகளுக்கு அனுப்பப்பட்டனர். கிழக்கு ஐரோப்பாவில் பிடிக்கப்பட்டவர்கள் ஒட்டோமான் பேரரசின் அடிமைத் தேவைக்கான முக்கிய ஆதாரமாக இருந்தனர் என்பதை நவீன வரலாற்றாய்வுகளும் உறுதிப்படுத்துகின்றன.
எத்தனை பேர் பிடிக்கப்பட்டனர்?
இந்த வர்த்தகத்தில் மொத்தம் எத்தனை பேர் அடிமைப்படுத்தப்பட்டனர் என்பதை துல்லியமாகக் கணக்கிடுவது மிகவும் கடினம்.
அனைத்து படையெடுப்புகளும் முறையாகப் பதிவு செய்யப்படவில்லை. பதிவான எண்ணிக்கைகளும் மிகைப்படுத்தப்பட்டிருக்கக்கூடும். சில கைதிகள் வழியிலேயே இறந்தனர்; சிலர் உள்ளூர் சந்தைகளில் விற்கப்பட்டனர்; சிலர் மீட்கப்பட்டனர் அல்லது தப்பிச் சென்றனர்.
எனவே சரியாக இரண்டு மில்லியன் போன்ற எண்ணிக்கைகளை உறுதியான கணக்காகக் கூறுவது ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடியதல்ல.
ஆனால் பல நூற்றாண்டுகளில் நூறாயிரக்கணக்கானவர்கள், சில வரலாற்றாசிரியர்களின் மதிப்பீட்டில் ஒரு மில்லியனுக்கும் அதிகமானவர்கள், இந்தப் படையெடுப்புகளால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்பது தெளிவாகிறது. சமீபத்திய வரலாற்று ஆய்வுகளும் எண்ணிக்கையில் கருத்து வேறுபாடுகள் இருந்தாலும் மனிதர்களைப் பிடித்து விற்பனை செய்தது கிரிமியன் கானேட்டின் பொருளாதாரத்திலும் ஒட்டோமான் அடிமை அமைப்பிலும் முக்கிய பங்கு வகித்ததை ஏற்றுக்கொள்கின்றன.
ஒரு தாயின் பார்வையில் அந்தப் பயணம்
இந்த வரலாற்றை அரசர்கள் மற்றும் போர்களின் எண்ணிக்கையாக மட்டும் பார்த்தால் அதன் உண்மையான மனிதத் துயரத்தை நாம் இழந்துவிடுகிறோம்.
ஒரு குழந்தையைத் தூக்கியபடி பல நாட்கள் அல்லது வாரங்கள் நடந்து சென்ற ஒரு தாயை கற்பனை செய்யுங்கள்.
- அவளுக்கு முன்னால் என்ன இருக்கிறது என்று தெரியாது.
- தன் கிராமத்திற்குத் திரும்ப முடியுமா என்று தெரியாது.
- தன் கணவன் உயிருடன் இருக்கிறாரா என்று தெரியாது.
- தன் குழந்தை தன்னுடன் தொடர்ந்து இருக்குமா என்பதும் தெரியாது.
- உணவு கிடைக்குமா, தண்ணீர் கிடைக்குமா, அடுத்த நாள் உயிருடன் இருப்பார்களா என்பதற்கே உறுதி இல்லை.
அந்தப் பயணத்தின் முடிவில் கஃபா இருந்திருக்கலாம். ஆனால் அவளுடைய உலகம் ஏற்கனவே கிராமம் தாக்கப்பட்ட அந்த நாளிலேயே அழிக்கப்பட்டிருந்தது.
இதுவே இந்த வரலாற்றில் நினைவில் வைத்திருக்க வேண்டிய முக்கியமான அம்சம்.
அடிமைச் சந்தை மட்டுமே கொடுமையின் தொடக்கம் அல்ல.
ஒரு மனிதன் தனது வீட்டிலிருந்து பலவந்தமாகப் பிரிக்கப்பட்ட தருணத்திலேயே அது தொடங்கியது. குடும்பத்துடன் கட்டப்பட்டு அழைத்துச் செல்லப்பட்டபோது அது தொடர்ந்தது. நீண்ட புல்வெளிப் பயணத்தில் பசி, பயம், சோர்வு மற்றும் வன்முறையை எதிர்கொண்டபோது அது தீவிரமடைந்தது. இறுதியில் சந்தையில் ஒரு மனித உயிருக்கு விலை நிர்ணயிக்கப்பட்டபோது அந்த மனிதாபிமானமின்மை முழுமையடைந்தது.
மறக்கப்பட்ட வரலாற்றை நினைவுகூர்வது
அடிமைத்தனத்தின் வரலாறு ஒரு கண்டத்திற்கோ, ஒரு இனத்திற்கோ, ஒரு மதத்திற்கோ மட்டும் சொந்தமானதல்ல.
ஆப்பிரிக்கர்களை அமெரிக்காவிற்கு கொண்டுசென்ற அட்லாண்டிக் அடிமை வர்த்தகம் உலக வரலாற்றின் மிகப் பெரிய மனிதத் துயரங்களில் ஒன்றாக நினைவுகூரப்படுவது அவசியமானது. அதேபோல் Mediterranean மற்றும் Black Sea பகுதிகளில் நடைபெற்ற அடிமை வர்த்தகங்களும் ஆய்வு செய்யப்பட வேண்டும்.
கஃபாவின் வரலாறு அதற்கான ஒரு முக்கிய நினைவூட்டல்.
ஒருகாலத்தில் அதன் சந்தைகளில் மனிதர்களின் வயது, உடல் வலிமை மற்றும் தோற்றத்தின் அடிப்படையில் விலை பேசப்பட்டது. கிழக்கு ஐரோப்பாவின் புல்வெளிகளில் வாழ்ந்த எண்ணற்ற குடும்பங்களின் வாழ்க்கை அந்த வர்த்தகத்தால் நிரந்தரமாக மாற்றப்பட்டது.
ஆனால் அந்த வரலாற்றை எழுதும்போது மற்றொரு பொறுப்பும் நமக்குள்ளது: ஆதாரத்திற்கும் கற்பனைக்கும் இடையிலான எல்லையைப் பாதுகாப்பது.
“அழுத ஒவ்வொரு குழந்தையின் தொண்டையும் அறுத்தனர்” போன்ற அதிர்ச்சிகரமான வாசகங்கள் வாசகரின் கவனத்தை உடனடியாகப் பெறலாம். ஆனால் உறுதியான ஆதாரம் இல்லாதபோது அவற்றை வரலாற்று உண்மையாக முன்வைப்பது சரியானதல்ல.
நமக்குத் தெரிந்த உண்மைகளே போதுமானவை:
- கிராமங்கள் தாக்கப்பட்டன.
- மக்கள் கடத்தப்பட்டனர்.
- பெண்களும் குழந்தைகளும் கைதிகளாக்கப்பட்டனர்.
- நீண்ட தூரம் கட்டாயமாக நடத்திச் செல்லப்பட்டனர்.
பயணிக்க முடியாத கைதிகள் கொல்லப்பட்ட நிகழ்வுகள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன.
கஃபாவில் மனிதர்கள் வாங்கப்பட்டும் விற்கப்பட்டும் இருந்தனர்.
குடும்பங்கள் பிரிக்கப்பட்டன.
பலர் தங்கள் சொந்த ஊர்களை மீண்டும் ஒருபோதும் காணவில்லை.
அந்த உண்மைகளை நினைவில் வைத்திருப்பதே கஃபாவை நோக்கி நடந்த அந்த எண்ணற்ற பெயரற்ற மனிதர்களுக்கு நாம் செய்யக்கூடிய மிக முக்கியமான வரலாற்று மரியாதை
References
Davies, Brian L. (2007). Warfare, State and Society on the Black Sea Steppe, 1500–1700. Routledge.
Davies, Brian L. (2016). “Crimean Khanate.” The Encyclopedia of Empire. Wiley. Crimean Tatar raids மூலம் கிழக்கு ஐரோப்பிய கைதிகள் ஒட்டோமான் பேரரசின் அடிமைத் தொழிலாளர்களுக்கான முக்கிய ஆதாரமாக இருந்ததாக இக்கட்டுரை குறிப்பிடுகிறது.
Fisher, Alan W. (1978). The Crimean Tatars. Stanford, California: Hoover Institution Press. இந்த நூல் கிரிமியன் கானேட்டின் அரசியல், சமூக மற்றும் ஒட்டோமான் தொடர்புகளைப் பற்றிய முக்கிய ஆய்வுகளில் ஒன்றாகும்.
Fisher, Alan W. (2010). Between Russians, Ottomans, and Turks: Crimea and Crimean Tatars. Gorgias Press. குறிப்பாக Ottoman Crimea மற்றும் Kefe மாகாணம் குறித்த வரலாற்று ஆய்வுகளை உள்ளடக்கியது.
Kavak, N. “Slavery and Slave Prices in the Crimean Khanate.” Journal of International Eastern European Studies. கிரிமியன் நீதிமன்றப் பதிவுகளின் அடிப்படையில் அடிமைகளின் விலை, உடல்நிலை மற்றும் விற்பனை நடைமுறைகள் குறித்து விவரிக்கிறது.
Michalon Litvin / Michalo Lituanus. De Moribus Tartarorum, Lituanorum et Moschorum. 16ஆம் நூற்றாண்டு கிழக்கு ஐரோப்பா மற்றும் கிரிமியா தொடர்பான முக்கிய சமகாலச் சாட்சியங்களில் ஒன்று; கஃபாவில் நடைபெற்ற மனித வர்த்தகத்தின் அளவை அவர் கடுமையாக விவரித்துள்ளார்.
Ostapchuk, Victor. (2012). “Crimean Tatar Long-range Campaigns: The View from Remmal Khoja's History of Sahib Gerey Khan.” In Warfare in Eastern Europe, 1500–1800, edited by Brian Davies. Brill. இந்த ஆய்வு Crimean Tatar நீண்டதூரப் படையெடுப்புகள் பற்றிய முக்கிய கல்வியியல் ஆதாரமாகும்.
Post a Comment